در حول و حوش هشت مارس و در هفته اي که گذشت، منصوره شجاعي ممنوع الخروج شد، پروين اردلان غيابي جايزه اش را گرفت، چهار روزنامه نگار گيلاني به زندان و جريمه محکوم گشتند و دهها فعال مدني خواستار آزادي زندانيان عقيدني در ايران شدند.
هشت مارس امسال هم آمد و رفت اما وقفه اي در فشارها بر زنان ايران ايجاد نکرد و حتي خبرهاي بدي را براي برخي فعالان زن به همراه آورد.”منصوره شجاعي” از فعالان زن، اجازه خروج از کشور را نيافت و “نسرين ستوده” وکيل مدافع حقوق زنان هم چند روز، پيش از آنکه براي شرکت در همايشي از کشور خارج شود، تلفني تهديد شد و به او هشدار دادند که خروج او از کشور به منزله “اقدام عليه امنيت ملي ” است. “روناک صفازاده” و “هانا عبدي” حتي با وثيقه هم آزاد نشدند و “پروين اردلان” هم به دليل ممنوع الخروج بودنش، جايزه اولاف پالمه را از تهران و نه در سوئد به شکل غيابي دريافت و آنرا به همه زنان ايران تقديم کرد؛ زناني که سالي بد، سخت و در عين حال ارزنده را را پشت سر گذاشتند.
باري براي زنان ايران سالي بد بود 86.دهها فعال زن احضار، بازداشت و محکوم شدند و اکنون هم برخي از اين فعالان در زندانند؛ و خوب بود از آن جهت که فعالان زنان ايران، راسخ و جدي براي حقوق برابر تلاش کردند، هزينه دادند و اثرهم گذاشتند.به قول پروين اردلان”صداي فعالان زن را جهان هم شنيد”.
علاوه بر زنان، روزنامه نگاران هم در اين هفته محکوميت هايي داشتند. “آرش بهمني”، “بابک مهديزاده”، “کوهزاد اسماعيلي” و “علي انجم روز” به اتهام”نشر اکاذيب” به زندان و جريمه محکوم شدند و در طول سال 86 از اين دست محکوميتها فراوان بود و بر طبق آماري که گزارشگران بدون مرز ارائه کرده، حدود 50 روزنامه نگار در طي اين سال تحت تعقيب قضايي قرار گرفته اند.”سعيد متين پور” هفته پيش آزاد شد و “محمد صديق کبودوند” و “عدنان حسن پور” همچنان در زندان ماندند؛بعلاوه “علي محقق نسب” روزنامه نگار افغان، در قم بازداشت شد و گزارشگران بدون مرز، اين بازداشت را “نمونه ي ديگري از عدم مداراي مقامات مسئول ايراني در برابر مطبوعات” عنوان کرد.
همچنين دهها فعال مدني و سياسي در نامه اي خطاب به رييس قوه قضاييه، خواستار آزادي شماري از زندانيان عقيدتي، پيش از آغاز ساز 87 شدند.زندانياني همچون: حشمتالله طبرزدي- احسان منصوري- احمد قصابان- مجيد توکلي- منصور اسالو- سيدمهدي شيباني- مصطفي علويجدايي – مجيد اشرفنژاد- ياسر پيرحياتي- پيمان پيران- عفت قواعدي- آزاد رحماني- عباس لساني- محمدصديق کبودوند- بابک دادبخش- هانا عبدي- روناک صفارزاده- ياسر گلي- عبيد زارعي- محمود صالحي – فرهاد حاجيميرزايي- عدنان حسنپور – يعقوب مهرنهاد- ابراهيم مهرنهاد – علي حيدريان و فرهاد وکيلي و فرزاد کمانگر.
همچنين انجمن دفاع از حقوق زندانيان، از انتقال زندانيان امنيتي به زندانهاي دور دست ابراز نگراني کرد و آنرا”خلاف موازين قانوني” دانست.يکي از آخرين نمونه هاي از اين دست، انتقال”عباس لساني” از فعالان فعال آذري، از زندان اهر به زندان يزد بود.
و در پايان، وزارت امور خارجه امريکا در گزارش سالانه خود، وضع حقوق بشر در ايران را “وخيم تر”از گذشته بيان کرد؛ در بخشي از آن آمده است:”گزارش هايي درباره اعدام هاي ناروا پس از محاکمات غير عادلانه منتشر شده است و نيروهاي امنيتي اقدام به ربودن افراد با انگيزه هاي سياسي مي کنند. شکنجه و مجازات هاي رسما ممنوع شده از جمله سنگسار، قطع عضو، شلاق زدن و استفاده بيش از اندازه از زور عليه معترضين و زنداني کردن آنهاادامه دارد”.
مربوط به موضوع های: حقوق بشر
